De boodschap

Ik probeer mensen bewust te maken van wat we met deze wereld doen. Want het pad waarop we ons bevinden — langzaam maar zeker de aarde vernietigen waarvan we allemaal afhangen — kan niet het juiste pad zijn. Ik geloof dat er een andere weg is: de weg van de Happy People, waarin we weer gelukkig samen kunnen leven, eerlijk handel drijven, ons woord houden, en doen wat we zeggen en zeggen wat we doen — of andersom. De volgorde maakt eigenlijk niet uit. Wat telt is dat onze woorden en onze daden één worden. Vanuit de grond van mijn hart wens ik iedereen een gezegend leven toe.

Door studie, nieuwsgierigheid en een eindeloze honger om te leren ontdekte ik iets dat mijn leven kantelde. Hebzucht begon te wijken; empathie nam haar plaats in. Het leven werd weer lichter, en ik ontdekte dat iemand helpen die vastzit niet altijd ingewikkelde oplossingen vraagt. Soms zijn er maar een paar eenvoudige handelingen nodig — zo eenvoudig dat zelfs een kind van vijf ze kan leren.

Maar eerst is er iets belangrijks om te begrijpen: theory of mind. Het is het vermogen om te begrijpen dat een ander een eigen wezen is, met eigen gedachten, gevoelens, ervaringen en een eigen binnenwereld. Jij bent geen aanhangsel van je ouders, en niemand anders is een aanhangsel van jou. Zodra je dat echt begrijpt, verandert er iets. Je begint andere mensen anders te zien en te herkennen dat ieder mens een wereld in zich draagt die jij niet volledig kunt zien. Misschien begint empathie daar.

We zijn niet los van elkaar. We zijn mensen, ieder met een eigen binnenwereld, terwijl we dezelfde wereld om ons heen delen. De Lost Boys en Fallen Angels zijn niet per se voor altijd verloren. Misschien zijn ze gewoon op weg terug — terug naar zichzelf, terug naar elkaar, en terug naar het deel van de menselijkheid dat we ergens zijn vergeten.

Ik schrijf dit niet om je te overtuigen. Ik schrijf het om je aan het denken te zetten, om je opnieuw te laten kijken. Want misschien begint de grootste verandering niet bij het veranderen van de wereld om ons heen. Misschien begint ze wanneer we eindelijk de mens begrijpen die naast ons staat.

En misschien is de weg vooruit niet altijd een weg naar iets nieuws. Misschien is het een terugkeer naar iets ouds dat nooit echt verloren was.